Tym razem temat nieco inny niż poprzednio. Aczkolwiek wszystko kręci się wokół jednego.

Dla zainteresowanych tematem rozwoju języka polskiego, polecam zainteresować się publikacjami z zakresu gramatyki historycznej. Posiadając podstawową wiedzę z tego zakresu, łatwiej będzie nam ogarnąć specyfikę języka naszych sąsiadów - mam tu na myśli czeski oraz słowacki. Warto wspomnieć o tym, że oba języki łączy z polskim pochodzenie z tej samej grupy języków słowiańskich. Podobieństwa są więc oczywistością. To tyle. Spójrzmy jednak na inną rzecz.

W zasadzie to całkiem ciekawy temat. Czy język czeski może byc dla Polaka trudny do nauczenia się i czy warto się go nauczyć? Cóż, z pewnością jeżeli zależy nam na biznesowych związkach z naszymi południowymi sąsiadami, to lepiej byłoby ich język opanować na poziomie komunikatywnym. Dzięki bardzo dużych podobieństwach, z pewnością będzie nam łatwiej, niż z angielskim, hiszpańskim, czy francuskim. Zasady gramatyczne są bardzo podobne, leksyka również. A języka obcego zawsze warto się nauczyć. Natomiast teraz chcę poruszyć nieco inny temat.

Interesującym wątkiem językoznawczym - zarówno dla filologów polskich, jak i dla badaczy zajmujących się językami słowiańskimi, jest związek historyczny polskiego z czeskim. Co może się wydać interesujące dla laika, że we wczesnym średniowieczu języki te niewiele się różniły. Ale rozwój kulturowy Czech w owej epoce, był znacznie szybszy, niż u nas. Wczesne kontakty z chrześcijaństwem zachodnim otwarły naszym sąsiadem nowe możliwości. Zresztą, wystarczy przejść się po Pradzie, w której znajdziemy sporo średniowiecznych zabytków. Teraz o czymś innym. nauka czeskiego

Literatura jest tędy lecz dodatkiem, choć koneserów w przypadku prozy nie brakuje (stąd choćby liczne wydania natomiast wznowienia ww. Czesi podają na szlakach