weselne ususy zaś akcesoria
Obrączka współmałżonka – pierścień bez oczka, cyklicznie rytowany, robiony najczęściej ze stopu złota. W dniu
>ślubu aranżowany sobie nawzajem dzięki małżonków, tak bywa na paluch serdeczny cnotliwej grabul.
Obrączkę ślubną noszą na godziwej dłoni wyznawcy prawosławia plus katolicy, m.in. w Polsce, Austrii, Niemczech, Norwegii, Danii, Hellady, Hiszpanii, Indiach, Chile również Wenezueli.
Na fałszywej rąś wnosi się obrączkę ślubną m.in. w dodatkowych państwach: Francja, Irlandia, Mocarna Brytania, Szwecja, Italia, Słowenia, Brazylia, Egipt, Meksyk, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej również Mekka.
Obrączkę innymi słowy sygnet dźwigają zarówno numerariusze – laikat członkowie Opus Dei, żyjący w celibacie, po oddaniu zobowiązania na pełne obecność.
Zakonnice wnoszą obrączki na przepowiednia nierozłączności do Jezusa Chrystusa.
Oczepiny (zwane podobnie przedbabinami, czepieniem, czepinami) to miniony ceremonia ślubny renomowany u mnogości tłumów słowiańskich, w trakcie jakiego siksa młoda symbolicznie chodziła ze stanu panieńskiego w zamężny. Nazwa oczepiny zapoczątkuje od czasu korneta, okrycia głowy, jakie dźwigały współmałżonek w pozycja panieńskiego wianka.
Oczepiny przebywały się o północy, gdy owo młódkę początkującą prowadzono aż do bocznej izby, śpiewając przy tym pieśń Auć, chmielu, chmielu... Od tego czasu druhny zamiatały z makówki sikorki młodej wianek, ścinano jej kłosek czy skracano kołtuny, tudzież starsze zamężne kobiety wdziewały czepiec. Czepiec ślubny, z białego płótna, misternie wyszywany, najczęściej był