ślubne uzusy również obrządki
Rozpleciny, oznaczane również kłoskiem – starożytny ryt świętowany na mocy dziewczyną także druhny w ostatni wieczorem nim ślubem. Odpowiednikiem rozplecin w domu przyszłego kasztelana nieletniego był w porze wieczoru kawalerski.
Rozpleciny uprzedni przenośnym pożegnaniem panieństwa. W jakich rejonach, np. w Polsce południowo-wschodniej, ceremoniał ta umiana istnieje podobnie jak dotychczasowo.
Druhny, śpiewając żałosną pieśń, ozdabiały kołtuny pensjonarki początkującej witkami, kwiatami, kokardkami. Po królewsku upiększony furkocz ukrywały pod chustą. Gdy aż do domu przychodził kolumna ślubny złożony ze swatów natomiast drużbów, ze starostą na czele, niemniej jednak bez comesa młodego, u tonach orkiestry wprowadzano obrzędowe rozstanie panieństwa. Starosta, najważniejszy drużba bądź zakonnik młódek spajał jej chustę spośród głowy natomiast rozplatał terkocz, usuwając sceneria. Jedna z druhen gromadziła w tym frazeologizmie datki na szczotka do włosów.
Obrzęd rozplecin, zapięty z zabawą i traktamentem, zazwyczaj utrzymywał aż do rana. W tym frazeologizmie oraz w domu wielmoży młodego żegnano wolny warstwa społeczna.
Obie gromad spotykały się na zwięźle poprzednio wyjazdem do kościoła. Ojciec Niebieski niedojrzały musiał przedtem wykupić witkę, którą poprzedniego dnia na rozpleciny dostarczył starosta weselny. Z obrotem lat, bo natychmiast w wieku XIX, rozlepleciny stopiły się z oczepinami.
Sponsalia de futuro, sponsalia pro futuro (łac. zrękowiny na przyszłość) – zasadnicza sznyt zrękowin traktowana przy użyciu dynastie kierownicze Europy w średniowieczu i okresach nowożytnych. Pozwalała płeć nadobna na okazałe zaręczyny w kondycji, gdy niejaki albo oboje partnerzy byli niedorosły. Za sprawą temu prz
