Obyczaje weselne - czepiec
Kornet albo czepek – w poprzednich okresach niewieście okrycie makówki, cząstka stroju plebejskiego, jaśniepańskiego także mieszczańskiego. Był przenoszony zarówno w odsłony pokojowej w charakterze także wychodzącej. Upiększany był falbankami, koronkami, nagminnie miał na dodatek wąską pelerynkę okrywającą skrzydła. Szczególnie fantazyjne ciało zachodziły w periodzie późnego średniowiecza.
Czepiec był okryciem łepetyn pań zamężnych. W dniu ślubu o północy w trakcie obrządku mienionego oczepinami całka młoda przyjmowała kornet odkąd starszej pań, powszednio maci chrzestnej, także od czasu tej pory nie łaziła przedtem spośród gołą makówką.
Od XVI wieku szerokość korneta zaczęła się przycinać, wstąpiły falbanki natomiast marszczenia, natomiast pojawiły się miniaturowe płaskie czepki wspominające racuszek, uszyte ze tasiemek i koronek. W końcu pojedynczym cieniem minionego korneta wystawał się upięty na czubku czaszek pukiel spośród wstęgi. Pań przedkładały nosić coraz modniejsze kapelusze, niemniej jednak nadal na początku XX wieku starsze damy, tradycjonalistki, potem wierzyły koronkowe, zobowiązane wobec brodą, czepki. Pod warunkiem stara niewiasta istniała wdową, to za pomocą rok kalendarzowy nosiła murzyn wdowi czepiec spośród takiej też barwy woalką, jaka opakowywała fizjonomia także welonem, który schodził na plecy, sięgając frazeologizmami aż aż do ziemi.
Polecamy suknie wieczorowe blog
